Otizmli çocuklarda kendiliğinden sosyal taklidi güçlendiren, doğal davranışsal yaklaşıma dayalı, oyun içinde uygulanan eğitim yöntemi.
Erken dönemde OSB olan çocuklarda taklit becerilerinin yanı sıra dil ve iletişim ve diğer sosyal etkileşim becerilerinin desteklenmesi amacıyla erken müdahalenin planlanmasında hedef beceri olarak taklit kilit rol oynamaktadır (Töret ve Özmen, 2014).
Karşılıklı Taklit Eğitimi (Reciprocal Imitation Training), 2000'li yılların başında Brooke Ingersoll ve arkadaşları tarafından geliştirilmiştir. Sosyal karşılıklılığı temel alan ve kendiliğinden sosyal taklidi güçlendirmeye odaklı bir taklit eğitimi yöntemi olan KTE, kanıt temelli olma yolunda olan bir öğretim yöntemidir. Doğal davranışsal yaklaşıma dayalı bir öğretim yöntemi olan KTE'nin, OSB olan çocuklarda kendiliğinden taklit etme düzeylerinin ilerletilmesinde etkili bir yöntem olduğunu gösteren araştırmalar bulunmaktadır (örneğin Ingersoll ve Schreibman, 2006; Ingersoll, 2010).
KTE, uygulanış açısından kolay, eğlenceli ve hızlı uygulanan bir yöntemdir. OSB olan çocuklara taklit etme becerilerinin öğretimi amacıyla ev ve kreş ortamları ile özel eğitim kurumlarında müdahale yöntemi olarak seçilebilir. KTE'nin uygulamacı eğitimi almış olan özel eğitim, okul öncesi öğretmenleri veya ebeveynler tarafından uygulanması önerilmektedir (Töret ve Özmen, 2016).
KTE'de erken çocuk gelişimi ile uyumlu olarak taklit becerileri eğitiminde, nesneli oyun becerilerini içeren nesneli eylem taklidi becerileri ve dil öncesi iletişim becerileri arasında yer alan jestleri içeren jest taklidi becerileri hedeflenmektedir. Diğer yandan KTE, uygulanış biçimi açısından öğretim esnasında taklit ve oyun becerilerinin değerlendirilmesine olanak sağlamaktadır.